τη καλλίστη 一期一会

https://etinsnv.blogspot.com/2020/10/... σώματά μας θα χαθούν θα σβήσουναπό μας θα μείνη μέχρι της συντελείας των αιώνων αυτό το “σε αγαπώ” που σου ψιθύρισα στις ώρες τις πιο κρυφές'' Νικος ΕγγονόπουλοςΕίναι τα βλέφαρά μου διάφανες αυλαίες.Όταν τ' ανοίγω βλέπω εμπρός μου ό,τι κι αν τύχει.Όταν τα κλείνω βλέπω εμπρός μου ό,τι ποθώ.'' Ανδρεας Εμπειρικος''Ολονυχτίς κοιμήθηκα κοντά σουδίπλα στη θάλασσα, στο νησί.Ήσουν ατίθαση και τρυφερή ανάμεσα στη χαρά και στο όνειρο,ανάμεσα στο νερό και στη φωτιά.Μπορεί αργότερα να ‘σμίξαν τα όνειρά μαςστα ύψη ή στα βάθη,πάνω σαν κλωνιά που σάλευαν στον ίδιον άνεμο,κάτω σαν κοκκινόριζες που αγγίζονταν.Μπορεί το όνειρό σουαπ’ το δικό μου να ξεμάκρυνεκαι στο μουντό το πέλαγοςνα μ’ έψαχνεσαν τότε,που ακόμα δεν υπήρχες,τότε που αρμένιζα στο πλάι σουδίχως να σε θωρώ,και γύρευαν τα μάτια σουαυτά που τώρατα χέρια σου γιομίζω-ψωμί, κρασί, έρωτα και θυμό –γιατί είσαι εσύ το κύπελλοπου πρόσμενε τα δώρα της ζωής μου.Κοιμήθηκα κοντά σουολονυχτίς ενώη σκούρα γη γύριζεμε ζωντανούς κι αποθαμένους,κι άξαφνα ξυπνώνταςμες στο σκοτάδιτο μπράτσο μου τη μέση σου αγκαλιάζει.Μήτε τη νύχτα, μήτε το όνειροθα μας χωρίσουν πια.Κοιμήθηκα κοντά σουκαι στο ξύπνημα, το στόμα σουήρθε απ’ το όνειρό σου,και μου ‘φερε τη γεύση απ’ τη γη,απ’ το θαλασσονέρι, τα φύκια,απ’ της ζωής τα βάθη,και δέχτηκα το φίλημά σουβρεγμένο από τη χαραυγήλες και βγήκεαπ’ το πέλαγος που μας κυκλώνει.''Πάμπλο Νερούδα