Έφη Ράπτη (Efie Rapti)

Εις μνήμην της αγαπημένης φίλης με την αγνή ψυχούλα, την καλοσύνη, τη "μαγκιά"..... με την πιο αυθεντική και γνήσια ρεμπέτικη γυναικεία φωνή της σύγχρονης εποχής.... ΕΥΘΥΜΙΑ – ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΕΦΗ) ΡΑΠΤΗ Γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1953, πήγε σχολείο μέχρι την Τρίτη Γυμνασίου στο Νεοχώρι Μεσολογγίου, από όπου και καταγόταν. Μετά συνέχισε στην Αθήνα σε κάποιο γυμνάσιο των Αμπελοκήπων. Φοίτησε σε σχολή λογιστικής και για κάποια χρόνια εξάσκησε το επάγγελμα της στην ασφαλιστική εταιρεία ΜΙΝΕΤΑ ως λογίστρια. Έκανε κι άλλες δουλειές όπως υπάλληλος σε εργαστήριο χρυσοχοΐας. Το ταλέντο της στη φωνή ήταν κληρονομιά του πατέρα της του μπάρμπα Βασίλη ο οποίος είχε πολύ καλή φωνή (ερασιτεχνική βέβαια). Η Έφη ξεκίνησε τραγουδώντας ερασιτεχνικά σε κουτούκια όπως του μπάρμπα Γιάννη, όπου εκεί γινόταν μεγάλα γλέντια όπως εξιστορούσε. Πήγαινε και στο Μοναστηράκι όπου συναντούσε τον φίλο της τον Βάνια, ακορντεονιστα τσιγγάνο, κι εκεί η δυο τους έκαναν υπέροχα γλέντια. Στην πορεία της ζωής της λοιπόν συμμετείχε σε διάφορα σουαρέ και εκδηλώσεις όπως με την «Επαρχιώτικη κομπανία». Επισκεπτόταν επίσης συχνά πυκνά και το επί 35 χρόνια ρεμπετάδικο «ανηφόρι» στον Πειραιά όπου ανέβαινε στο πάλκο και τραγουδούσε μερικά τραγούδια ως πελάτης. Αργότερα την περίοδο 1991-92 βρέθηκε ως τραγουδίστρια στον «Μανδραγόρα», τότε δεν ανήκε ακόμη στην Έφη και τον τότε και μετέπειτα σύντροφο και στήριγμά της τον Γιάννη (το μαγαζί ήταν του Κώστα Σολωμού και της Μάρως, αδερφής της Θεοδοσίας Στίγκα). Τραγουδούσε εκεί μέχρι το 95 και όταν η επιχείρηση πουλιόταν αποφάσισε με τον σύντροφό της το Γιάννη να την αγοράσει. Η ορχήστρα που δημιουργήθηκε αποτελούνταν από έξι άτομα, μπουζούκι ο Λευτέρης Παρασκευόπουλος, κιθάρα ο Χρήστος Μανιφάβας, μπαγλαμά-τουμπερλέκι ο Χρήστος Σταμούλης, ακορντεόν ο Δαμιανός, φωνές η Έφη και ο Μήτσος (Μητσάρας) Σιώρης. Τα δύο πρώτα χρόνια το σχήμα ήταν το ίδιο, μετά άλλαξε το μπουζούκι και στη θέση του Λευτέρη πήρε ο Γιώργος Ρουμανέας. Το 1999 άλλαξε το σχήμα με τον Λάκη Ορφανίδη στο μπουζούκι, σε μια πρόσφατη δισκογραφική δουλειά του οποίου που λέγεται «Το Βορινό» είχε συμμετάσχει και η Έφη. Εκείνη την εποχή το 1999 έκανε μια σοβαρή επέμβαση στο νοσοκομείο Μεταξά με κίνδυνο της ζωής της. Παρέμεινε εκεί για 6 μήνες. Φεύγοντας από το νοσοκομείο ο οργανισμός της είχε αδυνατίσει και έκτοτε ήταν ευάλωτη στα ζητήματα υγείας. Το 2002 ο «Μανδραγόρας» έφτασε στο τέλος του.. Μετά από αυτά έκανε διάφορες εμφανίσεις, όπως στο «Café le Chocolat». Εκεί την πήγε ο αδερφικός της φίλος ο Περικλής Κοροβέσης. Κατόπιν εξαφανίστηκε! Όπως διαπιστώθηκε πήγε για μια βδομάδα Κρήτη για κάποια εκδήλωση κ έμεινε έξι μήνες με το Βασίλη Νούσια. Τον αμέσως επόμενο χειμώνα ήταν με τον Λάκη Ορφανίδη στο «Τσέρκι», ένα μαγαζί στην Αγίου Μελετίου όπου τις μισές μέρες τραγουδούσε η Έφη με το σχήμα της και τις άλλες μισές ο Γιώργος Τζώρτζης με το σχήμα του. Ο τελευταίος της καλλιτεχνικός σταθμός ήταν το ρεμπετάδικο «Ανηφόρι» στον Πειραιά όπου και παρέμεινε τραγουδώντας από το 2005 μέχρι και τις 22 Οκτώβρη 2018 που μας αποχαιρέτησε για τη γειτονιά των αγγέλων. Με το σχήμα του Ανηφοριού (Γιώργος Ζορμπάς, Θεοδόσης Νικολετόπουλος, Δημήτρης Μέντης και Θανάσης Μπέλλα) συμμετείχε στη δισκογραφική δουλειά «ΑΝΗΦΟΡΙΚΑ» με τον τίτλο «Σε παλάτια σε τσαντίρια» καθώς και σε τηλεοπτικές εμφανίσεις. Για τη σύνταξη του βιογραφικού ευχαριστούμε πολύ την ανηψιά της Φρόσω Τσακαλώζου, τον σύντροφό της Γιάννη Ανδρουλιδάκη, καθώς και την επιστήθια φίλη της Λία Καρούζου. Ο συντάξας Γιώργος Ζορμπάς.